السيد محمد حسين الطهراني
43
معاد شناسى (فارسى)
زمين را زنده مىكند ، و در آن باران خداوند رفيع الدّرجات ، آن اثر را قرار داده است كه به مردگان حيات مىبخشد و چون بر استخوانها و اعضاء و اجزاء درهم آنها برسد همه را زنده و در عالم زندگى نوين وارد مىكند . باران حيات حاوى اسم « المحيى » خداوند است در اين باران آن اسمى از حضرت پروردگار كه موجود است و بواسطهء آن تأثير در زندگى زمين مرده مىنمايد « مُحْيى الارْضَ بَعْدَ مَوْتِها » است ؛ و در آن باران اسم ديگرى از خداوند موجود است كه بواسطهء آن ، أبدان مردگان و اجساد متفرّقه و متشتّتهء آنان زندگى را از سر ميگيرند و آن اسم « مُحْيى الامْواتِ بَعْدَ مَوْتِها وَ باعِثُ الْمَوْتَى بَعْدَ أنْ كانوا فى الْقُبور » مىباشد . آن باران ، يك نوع إفاضهء رحمتى است از جانب پروردگار و با اثر و خصوصيّتى است كه نتيجهاش جمع كردن ذرّات اجساد مردم ، و پيوند زدن استخوانها ، و پوشانيدن گوشت بر روى آنها ، و زنده شدن و در محشر حضور پيدا كردن است . و اين عمل مانند آفرينش سائر موجودات و پيدايش بقيّهء ممكنات است و بين آنها هيچ تفاوتى نيست ، و نبايد شگرف و عجيب به نظر آيد . وَ إِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَ إِذا كُنَّا تُراباً أَ إِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ * أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ . « 1 »
--> ( 1 ) آيه 5 ، از سورهء 13 : الرّعد